Τρίτη, 20 Μαρτίου 2007

Κήρυξαν πόλεμο στο αλάτι

Βρετανία: επιστήμονες δίνουν οδηγίες για να διαβάζουμε ετικέτες των τροφίμων




Τα τελευταία χρόνια έχουμε αρχίσει να μειώνουμε την πρόσληψη αλατιού - αλλά όχι όσο πρέπει. Υπάρχουν ακόμα πολλά απλά καθημερινά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε δραστικά την ημερήσια κατανάλωση αλατιού.




Πριν από λίγες ημέρες άρχισε ο νέος γύρος της εκστρατείας της βρετανικής Εθνικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Ποιότητας των Τροφίμων (Food Standards Agency - FSA) ώστε να πειστούμε να τρώμε λιγότερο αλάτι. Η εκστρατεία άρχισε το 2004 τονίζοντας ότι η υπερβολική κατανάλωση αλατιού βλάπτει την καρδιά μας. Το 2005 το μήνυμα ήταν να μην τρώμε περισσότερο από 6 γραμμάρια αλάτι την ημέρα.


Ως αποτέλεσμα 40% περισσότεροι Βρετανοί διαβάζουν τις ετικέτες των τροφίμων για να ελέγξουν τα επίπεδα περιεκτικότητας σε αλάτι και οι παραγωγοί διαφόρων τροφών προσπαθούν να μειώσουν την ποσότητα του αλατιού που προσθέτουν σε όλα, από τα έτοιμα σάντουιτς έως τα ντιπ τυριού.


Βασικές συμβουλές για να αποφύγετε το αλάτι


Πολύς δρόμος




Παρ' όλ' αυτά ακόμα και σήμερα καταναλώνουμε κατά μέσο όρο 9,5 γραμμάρια την ημέρα και ξεκάθαρα έχουμε να καλύψουμε μεγάλη απόσταση για να πετύχουμε τον στόχο της πρόσληψης 6 γραμμαρίων αλατιού ημερησίως. Γι' αυτό και ο νέος γύρος της εκστρατείας στοχεύει στο να μας βοηθήσει να επιλέγουμε τρόφιμα που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, τα οποία βρίσκονται παντού - από τα σούπερ μάρκετ έως τα φαστφουντάδικα.


Οι περισσότεροι τώρα γνωρίζουμε ότι πρέπει να είμαστε πιο συγκρατημένοι με την αλατιέρα, αλλά τα τρία τέταρτα της πρόσληψης αλατιού δεν προέρχονται από αυτό που προσθέτουμε στα φαγητά, αλλά από το αλάτι που ήδη υπάρχει στις επεξεργασμένες τροφές - μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται όχι μόνο οι προφανώς αλμυρές τροφές όπως είναι τα τσιπς και το μπέικον, αλλά και από το ψωμί, τα δημητριακά και τις σούπες.


Απλοποίηση


Ο στόχος του μηνύματος του FSA είναι εν πολλοίς να μάθει το καταναλωτικό κοινό να καταλαβαίνει αυτά που διαβάζει στις ετικέτες των τροφίμων και να επιλέγει να αγοράζει τρόφιμα με τη χαμηλότερη περιεκτικότητα αλατιού. Παλιά αυτό απαιτούσε μαθηματικές ικανότητες, καθώς πολλές εταιρείες τροφίμων απλώς έδιναν στοιχεία περιεκτικότητας σε νάτριο. Για να μετατρέψει κανείς το νάτριο σε χλωριούχο νάτριο (αλάτι), πρέπει να πολλαπλασιάσει την ποσότητα του νατρίου επί 2,5. Τώρα πολλές εταιρείες τροφίμων έχουν απλοποιήσει τα πράγματα και αναγράφουν τη συνολική ποσότητα αλατιού σε γραμμάρια που υπάρχει σε κάθε μερίδα.

Σε γενικές γραμμές, εάν ένα προϊόν έχει περισσότερο από 1,5 γραμμάριο αλατιού ανά μερίδα ή 0,6 γραμμάρια αλατιού σε κάθε 100 γραμμάρια, τότε έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι και καλό είναι να αποφεύγεται σε τακτική βάση.


Πηγή: Εφημερίδα ''ΤΑ ΝΕΑ'' (20 Μαρτίου 2007)

Link: www.food.gov.uk/


Δεν υπάρχουν σχόλια: